حرفهای دل شکسته........

به طرز عجيب و احمقانه‌ای دلم برايت تنگ است! دلخوشی‌ها کم نيست! آدمهاي دورُ برم هم کم نيستند! مي آيند لبخندی روی لبم مينشانند و ميروند ولي دلتنگی عجيبی هميشه و همه جا همراه من است ... نميدانم اين روزهايت چطور ميگذرد ... نميدانم تو هم دلتنگی يا نه؟! ميدانم که ميخوانی! و ميدانم که نميدانی چقدر اين دلتنگی برايم زجزآور است! آنها که کمتر مرا ميشناسند هنوز هم ميگويند خوش بحالت... چه روحيه اي داری! کاش بلد بوديم مثل تو ساده بگيريم و بخنديم... اما آنها که بيشتر ميشناسند ، ميگويند...

یکبار برایم نوشتی دوستت دارم من هزار بار خواندمش هزار بار ضربان قلبم بالا گرفت هزار بار نفس در سینه ام برید هزار بار در وجودم ریشه کرد انگار که هزار بار شنیده ام انگار که هزار بار نوشته ای یکبار در آغوشت کشیدم هزار بار خوابش را دیدم هزار بار تب کردم هزار بار آرام گرفتم انگار که هزار بار در آغوشم بوده ای تو یکبار دروغ گفتی من دروغت را هزار بار تکرار کردم هزار بار رویا ساختم هزار بار باور کردم انگار خانه ام را روی آب ساخته باشم یکبار نبودی من هزاربار دنبالت گشتم هزار بار خاموش بودی هزار بار به در بسته خوردم هزار بار دلم گرفت انگار که تمام هزارانم را باخته باشم و اما یکباره در دلم فرو ریختی و من که تو را هزار بار زندگی کرده بودم هزار بار مردم تو همیشه همان یک بودی ، یک دوستی ، یک تب ، یک رابطه ...

به طرز عجيب و احمقانهای دلم برايت تنگ است! دلخوشیها کم نيست! آدمهاي دورُ برم هم کم نيستند! مي آيند لبخندی روی لبم مينشانند و ميروند ولي دلتنگی عجيبی هميشه و همه جا همراه من است... نميدانم اين روزهايت چطور ميگذرد ... نميدانم تو هم دلتنگی يا نه؟! ميدانم که ميخوانی! و ميدانم که نميدانی چقدر اين دلتنگی برايم زجزآور است! آنها که کمتر مرا ميشناسند هنوز هم ميگويند خوش بحالت... چه روحيه اي داری! کاش بلد بوديم مثل تو ساده بگيريم و بخنديم... اما آنها که بيشتر ميشناسند ، ميگويند نفسهايت غبار دارد!!! چشمانت تار است!!! از کجا بگويم ؟! از آغوشهايي که اندازهام نميشوند ؟! لبخند هایی که شادم نميکنند ؟! از آدمهایی که نميخواهم بشتر بشناسمشان ؟! تو دیگر نیستی ......

چرا گرفته دلت...مثل آنکه تنهایی... چقدر هم تنها!! خیال میکنم دچارآن رگ پنهان رنگها هستی... دچار یعنی... عاشق... و فکر کن که چه تنهاست اگر ماهی کوچک دچار آبی دریای بی کران باشد همیشه فاصله هست... دچار باید بود...

خسته ام... خسته از تظاهر کردن ... دیگه نمیتونم بریدم...روز به روز خودم با دستای خودم خودمو دارم نابود میکنم...دیگه نمیتونم تظاهر کنم به شادی _ دوست داشتن...هر روز دارم نابود شدن خودمو میبینم و دم نمیزنم چیکار کنم؟؟؟ توانی برام نمونده...

سهم من که نیستی!!! سهم قصه های من بمان!!! سهم فکر من!!!عاشقانه های من!!! سهم خواب دستهای من بمان!!! از کنار من که رفته ای!!از خیال من مرو!! سهم من که نیستی!!!سهم من نمیشوی!!! سهم دفترم !!!سهم واژه های من!! سهم سطر های خسته ام بمان....!!! ...